Evelina Ross ogłasza ZOŁZA Tour — klubowa trasa, która może zamieszać na mapie polskiej sceny niezależnej. To pierwszy duży krok wokalistki, która jeszcze niedawno grała na ulicach Australii, a dziś zapowiada serię kameralnych koncertów, podczas których zaprezentuje materiał ze swojej debiutanckiej płyty „Zołza” — intymnej i wielowarstwowej opowieści o kobiecości, emocjach i relacjach. Dla artystki to moment przejścia: z buskingu do klubowej rutyny, z ulicznych improwizacji do zaplanowanego koncertowego show.

Zołza Tour jawi się jako świadome zderzenie surowości z kunsztem — Evelina wraz z zespołem obiecuje zabrać słuchaczy w podróż po rejestrach emocji. Płyta „Zołza” została zapowiedziana jako zbiór piosenek, które balansują między intymnością a ekspresją, a jej koncertowe wersje mają wybrzmieć jeszcze mocniej: gęste partie gitar, subtelne aranże smyczkowe lub syntezatory w tle, a głos Ross — bliski, czasem szklisty, innym razem twardy jak ostry komentarz — ma stać się osią wieczoru. W muzycznym języku magazynu: spodziewajmy się setu, który nie boi się napięć, ani momentów ciszy, w których emocje pracują same za siebie.

Trasa ma też swój dramaturgiczny sens. Wybór klubów — od mniejszych, kameralnych miejsc po przestrzenie o bardziej „miękkim” brzmieniu — sugeruje, że Evelina chce spotkać publiczność twarzą w twarz. W takich warunkach tematy z „Zołzy” nabiorą ciężaru: opowieści o relacjach rozpisane na wersy, intonacje, pauzy między słowami. To również okazja, by usłyszeć nowe aranżacje, improwizowane przerywniki i możliwe, że premierowe fragmenty materiału, nad którym artystka może pracować po wydaniu debiutu.

Nie można pominąć genezy artystki. Występy na ulicach Australii — skąd pochodzi część legendy Eveliny — odcisnęły swoje piętno na jej sposobie komunikowania się ze słuchaczami. Busking uczy słuchania natychmiastowego feedbacku, wyczucia publiczności i elastyczności w aranżacji utworów. To doświadczenie często przekłada się na sceniczne życie piosenek: wersy stają się bardziej bezpośrednie, a występ zyskuje improwizowany element, którego nie uchwyci muzyka studyjna.

Pod względem estetycznym Zołza Tour można sobie wyobrazić jako połączenie surowej scenografii z subtelnymi detalami: światło skupione na wokalistce, proste, ale wymowne projekcje czy ruch sceniczny oszczędny, lecz celowy. W publicystycznym tonie: Evelina nie będzie grać na efekty, ale na emocje — a to w dobie dużych produkcji brzmi jak odważny wybór. W repertuarze poza utworami z „Zołzy” mogą pojawić się covery lub akustyczne wersje, które pokażą jej głos w nowych barwach.

Dla polskiej publiczności trasa jest także testem, jak album rezonuje na żywo. Premiery debiutanckie bywają różnie przyjmowane — jedne piosenki rosną w siłę dopiero na koncertach, inne zyskują nowe życie w wersji unplugged. W tym sensie Zołza Tour może być momentem przełomowym w karierze Eveliny: jeśli energetyka występów spotka się z publicznością, za kilka miesięcy możemy mówić o pierwszych wnioskach dotyczących jej pozycji na rodzimym rynku muzycznym.

Kalendarium: 28 lutego 2026 — Drizzly Grizzly, Gdańsk; 7 marca 2026 — Blue Note, Poznań; 13 marca 2026 — Hype Park, Kraków; 14 marca 2026 — Scenografia, Łódź; 18 kwietnia 2026 — Stary Klasztor, Wrocław.

Bilety na Zołza Tour są już dostępne na stronie www.LiveNation.pl. To też moment dla tych, którzy wolą niewielkie, intensywne doświadczenia koncertowe — klubowe trasy często dają więcej niż festiwalowe występy: intymność, możliwość bezpośredniego kontaktu z artystą i nagłe, niezaplanowane momenty, które na długo zapisują się w pamięci. Evelina Ross, która w krótkim czasie przeszła od ulicznych występów do ogłoszenia krajowej trasy, wygląda na artystkę gotową do tej rozmowy z publicznością — i to właśnie tę rozmowę warto usłyszeć na żywo.

Na koniec: Zołza Tour nie obiecuje fajerwerków produkcyjnych, lecz szczerość i rytm, które przyciągają dziś najbardziej wymagających słuchaczy. Dla ciekawskich — warto obserwować kolejne komunikaty, bo trasy debiutanckie rzadko pozostają zamknięte w pierwotnym kształcie; jeżeli Evelina Ross złapie tempo i aprobatę publiki, „Zołza” może zyskać drugie życie w formie rozszerzonej trasy, live-albumu lub nagrań session. Na razie jednak liczy się to, co tu i teraz: małe kluby, bliski kontakt i piosenki, które mają prawo stać się osobistymi hymnami wielu słuchaczek i słuchaczy.